ENG....ENG.....ENG....

“Eng…eng….eng…..a 'anda a elplen ko…hi..hi…hi…ennngggg”, naalimpungatan ako ng marinig ko ang boses ng isang bata. Bumangon ako at sumilip sa bintana. Diyos ko kagandang dalaginding naman nire. Pero bakit ganun? Wala yata sa hustong pag-iisip ang batang ito? Doon naka sentro ang aking pag-iisip ng pasalampak na naupo sa gilid ng daan ang dalagita.

“Shit!...ano ba yan!....”, ang nausal ko. Kitang kita ko kasi ang nakabakat sa panty ng bata. Matambok na pala ang puday nito. Medyo naduling yata ako. Nabigyan ko tuloy ng pansin ang kanyang angking kagandahan. Sinuyod ng mata ko ang dalaginding mula paa hanggang sa mukha nito. Maputing-maputi ang kanyang mga legs. Ang kinis at halatang malinis. Siguro alagang-alaga siya ng nanay nito. Umakyat ang mata ko sa kanyang mga hita. Ano ba ito. Parang dinadaluyan yata ako ng kuryente sa katawan. Bigla yata akong nagkaroon ng pagnanasa.

Nakita kung ginagalaw galaw pa nito ang dalawa niyang paa na at halos bumabakat din ang hiwa sa kanyang puke habang ginagawa niya ito. Tpos kinamot-kamot niya pa ang kanyang puday. Baka kaya nakagat ng langgam? Gagong langgam yun ah. Naunahan pa yata ako. Siguro amoy pinipig pa ang puke nito. Bigla kong nahawakan ang aking burat. Matigas na matigas nap ala ito. Kaninang bumangon ako ay may katigasan na rin na siyang natural lang na nangyayari kahit sa sinong lalaki pag umaga.

“Ohhhhh………”, ang ungol ko sabay himas sa tigas ko ng alaga. Umakyat ang tingin ko sa puson nito. Ini-imagine ko lang na baka may tumutubo nang balahibong pusa sa itaas ng pekpek nito. Ang sarap sigurong haplus-haplusin o himay-himayin. Lalo na kung madilaan ang kanyang maliit na butil. Nasa ganoong pagdidiliryo ako ng bumukas ang pinto. “, John, gising ka na pala. Kumain ka na doon at nakahain na ang almusal.”, sabi ni nanay sa akin. “Salamat, Nay. Susunod na po ako.”, ang sagot ko sa kanya.

Ibinalik ko ang aking paningin at ipinagpatuloy ko ang pagsipat sa katawan ng dalaginding. “Eh inay, sino po ang batang yan na naglalaro sa gilid ng daan?”, tanong ko. “Ah si Mameng na sinto-sinto.”, ang diretsong pagkakasabi ni Inay. Sinto-sinto pala ang batang ito. Sayang naman ang kanyang kagandahan. Iniakyat ko pa ang aking paningin at tumambad ang kanyang namumukol pa lang na suso. Tayung-tayo ito na naaninag sa manipis niyang kamiseta.

At ang kanyang labi na mamula-mula. Ang matangos nitong ilong. Ang magaganda nitong mata at mataas pa yata ang cheekbone. Naku! Ibinigay na yata sa batang ito ang kagandahan. Pero sayang talaga at ganun siya. Ibinalik ko ulit sa puday niya ang aking tingin at parang may sumundot sa aking puson. “Ohhhhh…ano ba itong nararamdaman ko? Parang nagkakagusto ako sa batang ito? Ahhhhh…mali ito…mali.”, ang nasabi ko sa sarili. “Eng…eng….eng….anda a elplen ko…eng…”, ang papalayong boses ni Mameng.

Napatigil din ang pagpapantasya ko at tumuloy na ako sa hapag kainan. “Uy, John pupunta ako sa kabilang ibayo at doon ako matutulog kina Ate Selya mo. Eh may pag-uusapan kami tungkol sa lupa.”, sabi ni Inay habang kumakain kami. Parang magandang tunog ‘yong narinig ko sa sinabi ni Inay. Ewan ko ba kung bakit pero bigla na lang na may pumasok sa kukote ko.

Pagkatapos kumain ay umalis na si Inay. Nagpahinga lang ako sandali at naisipan kong maligo. Ako lang naman mag-isa sa bahay kaya naghubad na ako mula sa kwarto papuntang banyo. Sa labas kasi ng kwarto ang banyo namin para sa lahat. Malapit din ito sa kusina. Hindi na ako nag brief paglabas ng kwarto at para akong si Adan na naglalakad at naghahanap ng isang Eba sa itsura ko. Pipilig-pilig ang aking uten habang naglalakad ako at talagang nakataas-noo ito sa kalangitan sa pagyayabang. Siguro dahil sa isiping nag-iisa lang ako sa loob ng bahay at kampante akong walang makakakita kaya naglakas loob akong maghubad.

Pumasok na ako sa banyo at tiningnan ko kung nandoon ang sabon at shampoo ko na kakailanganin. Kumpleto naman. Binuksan ko ang dutsa at bumuhos ang malamig na tubig. “Ahhhhhhh….kailangan ko ito upang maibsan ang init na aking nararamdaman.”, ang nausal ko. “Lintik na bata ‘yon..di mawala sa isip ko ang nakita ko kanina. “Eng….eng…eng….”, may naririnig na naman ako. Tumuntong ako sa itaas ng inodoro at sumilip sa maliit na bintana. Diyos ko! Nandiyan na naman siya sa labas. Di ko napigilang haplusin ang aking sandata. Ang bilis nitong tumigas na unti-unti na sanang mamatay dahil sa lamig ng tubig. Ngunit tinalo ang lamig ng init na aking nadarama.

Nakashorts lang ngayon si Mameng at naka spaghetti strap na blouse. Para na siyang isang ganap na dalaga sa kanyang itsura. “Eng….eng….eng….”, ang sigaw na naman nito habang hawak-hawak ang eroplanong papel na para bang paliliparin niya ngunit di naman binibitiwan. Lalong nag-umalpas ang aking burat. Sa boses niya pa lang ay may kung anong bato-balani na dala ito sa akin. Anh haplos ko sa aking buart ay naging himas. Ang himas ay naging salsal na. Ang dahan-dahng pagsalsal ay bumilis ng bumilis.

“Oooohhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh…..mameng…..ahhhhhhhhh….ang sarap siguro ng puke mo…..ahhhhhh…”, ang walang katapusan kong pag-ungol. Hah! Hah! Hah! Halos hapong-hapo ako sa ginagawa ko ngunit nandoon ang walang kahulilip na sarap. “Shit talaga…grabe ang libog ko sa ‘yo…ma….mengggggg….ohhhhhhh…..ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhh…..”, at di ko na napigilan ang pagpulandit ng aking dagta sa dingding ng aming banyo. Halos manlupaypay ako pagkatapos. Ipinagpatuloy ko na lang ang paliligo.

Bumili lang ako ng pananghalian ko sa labas at natulog pagkatapos. Mag-aalas sais na ng gabi ng magising ako. Naisipan kong lumabas upang manigarilyo sa terrace ng…”Eng…eng…eng…”, anda elplen ….eng…”, ang boses na iyon. Ha! si Mameng? Diyata’s nasa labas pa siya ng mga oras na ito? Nang mapadaan siya sa harap ng terrace ay sinutsutan ko siya. “Psssssttttt, mameng…”, sabay kaway sa kanya na pinapalapit ko sa amin. Wala naman kaming bakod at ang terrace ay limang dipa lang mula sa daan.

Napalingon siya at tumingin sa akin. Tapos ngumiti. “Eng….eng….eng….”, anda elplen ko….anda no?”, tanong niya sa akin habang papalapit. Tumango naman ako at sinabihan siya na pumasok sa loob ng bahay. Nagpalinga-linga muna ako at baka may makakita nang pagpasok niya. Mabuti na lang at wala yatang napapadaan.

“Gusto mo dagdagan ko pa ‘yang airplane mo?, sabi ko sa kanya. “Alaga? Igay ka akin ami pa? e..eyyyy!” ang palundag nitong pagkasabi dahil sa tuwa. Ang ginawa ko ay pinaupo ko siya sa sofa at kumuha ako ng mga papel. Sinabihan ko siya na mamaya ko na gagawin dahil maglalaro muna kami. Parang pinasok na yata ng demonyo ang aking isipan ng mga oras na ‘yon. Ngayon ay nakikita na ng dalawa kong mata ang alindog ni Mameng sa malapitan. Susme! Parang mahihinog na santol ang kanyang mga suso na papalaki pa lang. Tayung-tayo talaga at parang ang sarap himasin at susuhin.

Unti-unting tumigas ang uten ko sa nakita kung ‘yun. Manipis din lang ang shorts ni Mameng at halos abot sa singit nito ang laylayan sa pagkakaupo. Naku! Matambok na pala ang puke nito. May balahibo na kaya? Lalo akong nag-uumulol sa aking nasisipat sa shorts niya. Bumabakat ang hiwa nito. Inalsa ni Mameng ang isa niyang paa at lumitaw ang kalahati ng pisngi ng puke niya. Wala pa yatang panty, ito ah! Gusto nang umigpaw ang burat ko sa pagnanasa.

“Mameng, gusto mo ng lollipop?”, ang nakakaloko kong tanong sa kanya. “Eyeyyyyy!...lipap?...alap non…san?”, ang palinga-linga ng inosenteng si Mameng. Sandali ha pahawakan ko muna sa ‘yo. Kinuha ko ang palad niya at idinantay ko sa aking bukol sa harap. Tapos sinabi ko sa kanya iyon ang aking lollipop. “Ay…agalaw lipap?”, nasambit nito. “Kasi buhay yan at masarap. Gusto mo makita?” Ang tanong ko sa kanya. “ige…ige…alap ‘yan…lipap.”, ang masaya nitong pagkakasabi na wala sa hinagap na burat ko ang kanyang makikita.

Libo na libog na talaga ko. Bigla kong ibinaba ang zipper ko at pinalabas ang aking uten. “Eng?...lipap ‘yan?”, tanong niya. “Oo, tingnan mo o…pula ang kulay, di ba”, sagot ko naman. “O, hawakan mo na”, sabi ko sa kanya. Hinawakan naman ni Mameng ang uten ko pero bigla ring inalis ang kamay. “Ahhhh…nit…nit…lipap?”, sabi naman nito. Sinabihan ko siya na sa una lang ‘yon pero kung isusubo na niya ay masarap ‘yong lollipop ko at hindi na siya mapapaso. Inilapit ko ang uten ko sa mukha ni Mameng. Napamulagat ang dalaginding. Kinuha ko ang kamay niya at pinahawak ulit. Di ko muna binitawan.

Unti-unti niya ring hinawakan ng mahigpit at ibinuka na ang kanyang bibig. Pinalabas niya ang mamula-mula niyang dila at dinilaan ang aking uten. “Ohhhhhhhhh……….sige pa Mamengggggg……kainin mo ang lollipop ko…ahhhhhhhhhhh….” Ang sarap talaga ng feeling ko ng mga sandaling iyon. Hindi naman magkandaugaga si Mameng sa pagdila-supsop sa uten ko. Sarap na sarap din ito na akala talaga ay tunay na lollipop.

“Ay…a laki…pa lipap?...a indi ubos? Eyyeeyyy!...laki lipap ko…Eng…”, ang masaya pang sabi nito. Sarap na sarap siya sa pag-upaop ng uten ko at halos hindi ko na mapigilan ang pagsabog ng aking tamod. Hinawakan ko sa ulo niya si Mameng at iginiya ito sa mas mabilis na ritmo sa pagsupsop sa uten ko. Halos mabilaukan ito sa pagkakadiin ko sa aking uten sa lalamunan niya. Napaluha ito. “Eng…a haba pa lipap?”, ang sabi pa nito. Naramdaman ko na gusto ng pumutok ng pantog ko at sumagitsit sa bibig nito ang aking tamod. Ang daming inilabas ko sa makamundo kong pagnanasa.

Nagulat si Mameng ngunit nilunok nito ang aking tamod sa kainosentehan. Didila-dila pa ito at nilasahan talaga ang dagta ko. “Alap…lipap?...alap…”, sabi pa nito. Hindi naman nawala ang libog ko kahit nakaraos na ako. Pinahawakan ko pa rin sa kanya ang uten ko. Manaka-nakang dinidilaan niya pa ito kaya hindi man lang nanlupaypay ang burat ko. Nakatayo pa rin ito paharap kay Mameng.

Bigla kong sinapo ang dalawa niyang suso. Ngunit hindi man lang umigtad si Mameng. Inumpisahan kong himas-hiamsin ito at nakita ko sa mukha niya ang pagtataka. Nakaramdam ng kung ano ang sinto-sinto. Napatingala sa akin at napaungol ito. “Eng…a kiliti ako…eng? Sabay pilig-pilig nito ng ulo. Nilamukos ko ang ga-santol sa laki niyang mga suso. Hindi na rin ako nakatiis at inalsa ang blusa niya. Binitawan niya ang burat ko at napatihaya bigla. Para bang sa hindi malamang dahilan ay basta na lang humiga ito sa sofa.

Dinilaan ko ang kanyang murang katawan. Umiigtad si Mameng. Nang susuhin ko na siya ay napahawak siya sa ulo ko ng mahigpit. Hindi niya rin siguro maintindihan ang kanyang nararamdaman. Pinalipat-liapt ko ang dila ko sa magkabila niyang suso at halos tumirik ang mata nito sa sarap na nararamdaman. Ibinaba ko ang paghagod sa pusod niya. Kinalikaw ng dila ko ang butas doon. Napaalsa ang balakang ni Mameng.

Tinanggal ko ang shorts nito na garter lang naman ang kumakapit sa bewang. At tumambad sa akin ang mura niyang kaselanan. Wala palang panty si Mameng. May balahibong pusa na ito at lalo akong naulol sa kalibugan sa nakita. “Eng…ano gawa mo?...ang tanong nito. “May titingnan lang ako ha?” Sabi ko sa kanya. Kasi may surot dito sa upuan kanina baka makagat ka. “Eng…? Ige..unin mo ha?, akot ko eh…”, ang walang kamuwang-muwang nitong pagkasabi.

Inumpisahan kong dinilaan ang puke ni Mameng. Amoy baby ang kanyang puke. Grabe!!!! Naka jackpot yata ako sa isip-isp kolang. Pinaghiwalay ko ang dalawa niyang paa at nakita ko ang mamula-mula nitong pisngi. Dinunggol-dunggol ng dila ko ang kuntil niya at nagkandaliyad si Mameng. “Eng…a kiliti ko ‘yan…”,sabi nito na kiliting-kiliti nga. Halos ipitin ako ng dalawa niyang hita. Ipinagpatuloy ko ang pagdila sa puke niya at unti-unti itong nilabasan. “Ohhhhhhh……………enggg…?...ahhhhhhhhhhhhhhhh………….ooooooooohhhhhhhh…”, ang patuloy na paghalinghing nito. Umagos ang katas nito. Sinimot ko lahat dahil ang sarap talaga. Iba pala ang lasa at amoy ng sa dalaginding pa lang.

Biglang tumindig si Mameng pagkatapos at inalsa ang shorts nito na parang sa wala lang. “Eng….eng….eng…anda…elplen ko…eng…..eng…”, at nawala siya sa harapan ko na parang bula. Hindi ako nakaimik at matagal akong napatayo sa harap ng sofa. Naririnig ko pa ang boses niya habang papalayo. “Eng…eng…eng…”, habang pahina ng pahina ang boses na naririnig ko. (THE END)

0
Your rating: None

Comments

Turbo22.. I am not

Turbo22.. I am not nagmamalinis dahil madami dami na din akong natuhog na may asawa, hiwalay sa asawa, may fiancee na malayo, may kunwari ay virgin effect at yung talagang virgin.. but they all have something in common.. they are fully capable of making their own decisions..

When I was in the Philippines.. I tried to make it to a point to bring lunch treats to Elsie Gatchies in Alabang.. it is an orphanage of children/adults with disabilities.. two of the building are for girls/women.. each building houses 50-60 person.. I normally celebrate my birthday, my two son's birthday and my Mom's birthday there or any other occasions that I would normally invite friends over at maghahanda ng malaking catered food.. At least once a month, I tried to visit.. Maybe you should visit there and see for yourself.. it is accross McDonalds along Sapote Road in Alabang..

I know your story is fiction, but I find it very disturbing.. I know!! I know!! I am just as malibog as the next guy.. but I draw the line sa mentally handicap no matter how libog I am.. they are selected Children of God.. they already have places in heaven.. you and I still don't know kung saan tayo pupulutin.. Yun lang po!! huwag po sana ninyong ikagagalit...     

BE COOL MEN!!! Cool  Mark_Antony

 BE COOL MEN!!!   Mark_Antony

I thank you for your comment

I thank you for your comment Mark. And with such I tend to believe that I am becoming an effective writer....this is because I was able to make you internalize the story.  The Mark that I know through your writings whom I have followed suit in his excellence in writing. To quote,"I find it disturbing". means that you have absorbed the story's essence.  All that we are writing here whether fiction or not depicts the realities of life.  And it is in this occasion that the old adage goes, "Reality bites.", holds true.  I do not, in any means, convince the readers to do the same but I wanted to convey the message that there are people who can do it and they just shy away from us.  Indeed, this story tells us that we should be careful to not simply allow people to do this to our children whether they are normal or handicapped.  We should not simpy alow them to go astray because they are the innocent angels whom God has given us.I have my kids too and I prayed that this will not happen to them in the same manner how you protect yours being a father to your beautiful kids.  We are having a cause here and our stories are but instruments to tell the people that we should be one in this cause.I welcome all your reactions and I'm happy that I was able to touch your hearts.Cheers, Mark! :)      

I have followed all of your

I have followed all of your stories.. and to be honest.. you are in the same league with ppinoy.. I have not been able to comment on all of them cause my time is very limited.. Kaya ako nakaka comment if every body is gone.. you are a good writer.. the delivery.. the flow.. and I also know that your fiction story can and does happens in real life..

I know of a case of like this in my town and the perpetrator was arrested, but was able to post bail and nagtago na.. dahil mayaman hindi na nahanap.. but after five years bumalik din at binabayaran yung magulang nung bata.. well one day nawala yung suspect at hindi na nakita.. ten years later nakuha yung mga buto ng suspect sa isang mababaw na hukay sa may Quezon..  Honestly, hindi nakakalibog yung story.. but you're right.. this is just a fiction.. 

Try visiting Elsie Gatches in Alabang one day just for curiosity and you will know what I am talking about.. Peace tayo men.. But keep on writing good stories fiction or true stories.. Ok... 

BE COOL MEN!!! Cool  Mark_Antony

 BE COOL MEN!!!   Mark_Antony

       Ã

                     i agree with Mark , hindi mo dapat gawing theme ng story mo yong mga may kapansanan sa pag iisip. kahit gaano ka kalibog hindi dapat ginagawa yon. and it's not excuse to say na your a good writer coz napaniwala mo ang mga mambabasa, your writing is not the proglem, it's your theme/subjects, so sana sa mga iba pang manulat  , iwasan ang mga "may kapansanan" and mga "bata".                        ito po ay opinion ko lamang...salamat po

thanks, bhagwis...if you

thanks, bhagwis...if you think that this is not worth posting it here because it can stir one's mind, heart and belief because of the theme, then it's ok with me that this will story be deleted.  On one hand, with your comment i am thinking that this will be posted for for quite sometime so that other writers would not follow this kind of theme.  I'm a person who is very open to criticism especially if it's a constructive one.  Hence, I salute you two for being firm with what you believe is proper - within our group or within the society where we belong. thanks a lot... cheers!

yup his right maraming

yup his right maraming pwedeng tauhan sa story pero ang may kapansanan pangit gamitin nakakaawa sila

Facebook Comments Box